Als ik dat allemaal zo zie besef ik dat ik wel heel dankbaar mag zijn dat ik door gespaard ben. Samen met God ben ik tot het uiterste gegaan om de kanker te overwinnen. Als je dan ziet dat een godvrezende jongen de dood vind, vind ik dat heel erg.

Ik besef hierdoor wel weer extra dat het niet zomaar iets is dat ik er nog ben. Ook een extra reden om eens wat nuttigs op te gaan pakken in mijn leven. Altijd maar nutteloos achter de computer zitten gaat mij uiteindelijk niets opleveren. Alleen maar ‘ruzie’ met mezelf en waarschijnlijk ook een relatie met A. die op de klippen gaat lopen. Dat is me wel duidelijk gemaakt door A. als ik op deze manier blijf doorgaan.

Dat zijn zeker drijfveren om echt iets te gaan doen.

Later meer.

Leuke dag gehad vandaag..

5 maanden verkering…

Maar dat valt allemaal in het niet bij het ‘nieuws’ dat ik hoorde toen ik thuis kwam. Een oud klasgenoot van de basisschool is overleden. Longembolie is hem fataal geworden.

Dan schrik je wel. Ik ben zelf even oud als hem. Ik had het ook kunnen zijn. En dat maakt je wel stil…

Waarom?

Ik weet het niet, maar ik denk wel dat het goed is om er iets meer bij stil te staan dat het leven zomaar voorbij kan zijn, dat het niet vanzelfsprekend is dat je elke dag gewoon verder kunt leven.

Daar wilde ik het verder bij laten.
]]> http://ikbenlui.wordpress.com/2008/08/20/andre/feed/ 0 luiaard http://ikbenlui.wordpress.com/2008/08/19/laat/ http://ikbenlui.wordpress.com/2008/08/19/laat/#comments Tue, 19 Aug 2008 21:09:09 +0000 jip86 http://ikbenlui.wordpress.com/?p=9 ]]> De werkdag

Laat thuis vandaag. Heb een half uurtje pauze genomen. Normaal eet ik mijn brood gewoon tussen het werk achter de computer door. Dat levert dan een half uurtje eerder naar huis op maar is wel een lange zit. Daarom vandaag besloten er even tussen uit te knijpen en zo even de lange dag te onderbreken.

Dit leid af van waar ik al de hele tijd mee bezig bent en geeft voldoende energie om weer (even) vol goede moed verder te gaan. Vind het dat het wel even opfrist. Zo tegen het laatste uur gaat wel de verveling toe slaan. Je bent al heel de dag met hetzelfde bezig en wilt dan wel eens wat anders doen.

Laatste uur was zo ongeveer iedereen weg. Dit is ook niet bepaald bevorderlijk voor mijn werk. Je weet dat iedereen weg is en toch moet je door. Terwijl dit juist beter zou moeten werken omdat het stiller is. Waarschijnlijk hangt dit wel samen met het feit dat het ook bijna het einde van de werkdag is en je toch al een beetje naar dat tijdstip gaat toe leven. Helaas gaat de tijd vaak alleen maar langzamer als het einde van de dag nadert .

PHP

‘s avonds laat gegeten. Vind ik nooit heel handig omdat er dan al een groot deel van je avond weg is. Als je nog iets wilt doen (houd je je zelf voor, maar gebeurd meestal niet echt) gaat daar al een hele hoop tijd van af. Probleem is dat ik meestal eerst tijdje onzin ga surfen en daarna pas ga nadenken over nuttige dingen. Onzinsurfen zo als ik het maar noem kan vaak ook in een half uurtje, terwijl ik er ook met gemak een hele avond over kan doen.

Heb nu een uitdaging gevonden in het doorwerken van een php boek om toch nog iets nuttigs te leren de komende tijd. Heb er in ieder geval genoeg tijd voor de komende tijd. Heb nog tot januari stage en daarom eigenlijk elke avond wel vrij. Ik heb er wel vertrouwen in dat het me lukt.

Morgen

Morgen even wat afleiding in de vorm van een meeloopdag om goed te kunnen bekijken wat het project van na de vakantie precies in gaat houden. Hierdoor geen dag achter de computer maar kijken op de werkvloer. Hierdoor kan ik zelf ervaren wat het proces inhoud dat geautomatiseerd moet worden. Totaal een andere werkdag dan saaie ontwerpen uit gaan typen en bedenken.

Het vorige project loopt verder en verder naar de afronding toe. Vandaag een akkoord gekregen van iemand die het geheel moet beheren. Donderdag is het dus zaak een akkoord te krijgen van zijn leidinggevende zodat de allerlaatste fase in gang gezet kan worden

Dat was het wel weer. Niet zo heel boeiend maar kan na deze dag niet zeggen dat hij totaal nutteloos was. Dat is toch heel wat

Vandaag op mijn werk totaal geen zin in werken. De ene opdracht wacht op akkoord en de volgende is zo ongeveer begonnen. Alleen is dat zo als bij elke opdracht het maken van een plan. Niets is saaier dan het papierwerk. Laat mij maar gewoon beginnen met het echte werk.

Tikken

Ik heb daarom de hele dag met word op mijn scherm gezetten en lekker zitten tikken. Nou ja lekker, het kwam me bijna mn strot uit. Het project is in de opstartfase en ik moet dingen gaan beschrijven die voor mezelf nog niet helemaal helder zijn. Dat maakt de motivatie er niet groter op omdat je niet helemaal voor jezelf helder hebt waar je mee bezig bent.

De aanwezigheid van internet maakt de verleiding groot om andere dingen op te gaan zoeken om het werk even te ontvluchten. Dat deed ik ook regelmatig…

Potverdikkie iedereen doet dat toch? Ja maar ik vind het toch een beetje zo zo. Het hangt gewoon allemaal met elkaar samen. Als het werk lekker loopt voel je je minder schuldig over een eventueel afleidingkje. Ben je daarentegen al een beetje sacho dan loopt het ook niet echt als je ook nog constant werkontwijkend bezig bent.

A.

Maar goed, verder maar. A. is al vanaf donderdag op vakantie. Twijfel af en toe een beetje na kutweekend tussen onze vakanties in. Ze heeft me de waarheid verteld, en dat deed zeer. Dan sta je weer een stapje lager op de trede. Die je dan nog niet echt helemaal hebt kunnen inhalen voor het vertrek.

Zodoende was het wel een beetje uit het oog uit het hart. Smsje gehad waar je je bedenkingen bij had, maar vandaag weer een lief smsje gehad waarin ze me erg miste. Dat maakt toch je dag weer goed en doet je beseffen dat ze toch wel erg lief is

Ik waardeer haar om wie ze is. Ze heeft me een rotschop gegeven maar dat is alleen maar goed. Ik zit op de foute weg met het niks doen. Ik help me er alleen maar verder mee uit de maatschappij terwijl zij juist heel actief is. Dit is iets wat ik niet wil en daarom wil ik me hier ook op gaan richten. Als zij nu achter me wil staan om me af en toe een trap te verkopen komt het zeker goed.

Je weet wel, altijd maar weer iets willen doen maar het toch maar niet ten uitvoer brengen. Je weet met je volle verstand dat je die ene actie moet uitvoeren, maar je doet het gewoon niet. Ondertussen ga je maar wat zitten lanterfanten. Wat moet je anders?

O ja ik heb ook nog een vriendin. Daar kun je dan mooi tegen zeuren hoe zielig je wel niet bent dat je dit of dat moet doen maar geen zin hebt. Dat is allemaal wel redelijk in stand te houden. Je baalt af en toe wel dat je weer dit of dat niet gedaan hebt, maar ach wat zal het. Je hebt er toch geen problemen mee veroorzaakt?

Ondertussen vreet het toch aan je. Je stapt ‘s avonds in bed en dan denk je wat heb ik eigenlijk gedaan? Niks moet je dan concluderen. Je weet het gewoon niet. En dat is best slecht. Maar ja je bent lui he.

Dan op een dag veranderd alles. Mijn vriendin was het zat. Ze had een hekel aan luie mensen en als je zo door blijft gaan kan het nog wel eens moeilijk gaan worden tussen ons.

~ slik ~

En ze heeft nog gelijk ook. Aangezien ik haar niet kwijt wil wil ik er toch iets aan doen. Bijna een week schrijf ik al voor mezelf maar ik wil het ook op internet delen.

Hier dus de aanleiding voor dit blog. Om op te schrijven hoe het loopt of ik weer eens lekker stom was geweest en geen flikker heb gedaan. Het moet mijn leven uit want ik wil A. niet kwijt.